گاهی با یک نم نم باران و هوای لطیف صبحگاهیبه وجد نمی آییمگاهی اگر سنگ از آسمان ببارد میگوییم: واووووو چه زیباما آدمهای لحظه درون خودمان هستیم نه احساسمان را درک میکنیمنه احساس دیگران رانه مکان و زمان را (( صیاد ))

لبم خندانچشمانم گرياندر آغوش انگشتانمقلم ميرقصد.....برايت خواهم نوشتبيشتر از شاملوبرايت ميخوانمگرمتر از فرهاددوستم داشنه باش چون سوختن برگكوتاه ولي گرم....... ( صياد)

فاصله چه بی معنا می شودوقتیدلگیر از شب های بی توآرزو بردلنور ستاره ها را کم و زیاد میکنمتاکه تورا در آسمان ببینم"صیاد"

من يك شاعرممن يك صيادمو با نوك انگشتانمآخرين پيكان رارها خواهم كردتا كه شايدصيد كنم آهوي عاشق رامن شاعري صيادم (( صياد ))

تجسم كن بلور اشكهايم راروي شانه هايتو من باز هم در آنسوي خيالم تجسم ميكنم لحظه ناب حضورت ((صیاد))

ببار ای ابر بهاریکه تابستان نزدیک استنگذار به پاییز برسدکه زمستان سختی در پیش است (( صیاد))

بی هوا همه چیز رو ول نکنید بریدبخاطر احترام به کسی که باهاش بودیدبخاطر ارزش اون رابطه ای که باهاش داشتیدوقت رفتن همه چیز رو بگید و بریدهر چیزی که میدونید لازمه اینجوری نه حرفی تو دل خودتون میمونه نه ن

کاش شعمدونی بودمدر گلدان پشت پنجره اتاقتتا که هر سال انتظار آمدنم را داشتیو هر روز در اندوه رفتنم قطره ای اشک در خاکمبه یادگار میریختی"صیاد"

سفرکوچهخلوتسفر در کوچه های خلوتاه چه شیرین استوقتی همسفر تویی"صیاد"

در ابن شبی که شب نیستخلوت عشاق ست و عشقی نیستگم شدم در نگاه زیبایتبیاب مراکه قراری نیست "صیاد"

روزی را خواهی دیدکه ناگفته هایم همچون فوران کوه اتشفشاندر یک شب سردچنان بیدارت کنندو تو فقط کبودی دور لبانم را خواهی دیدچه زیباست آنروزکه این بار به سکوتم خواهی رسیدنه فریادمو انروز دیر نیست

نفس ميكشد خيالم با تو هر دمدر اين وانفساي پر از دود و دم در اين ماتم كده كه هر دم شغالي اواز ميخواند مبهم اه كه چه زيباست صدايم

و امروز در دفترمنفس خواهم كشيدبه رنگ چشماي توراستي چشمانت چه رنگي بودرنگ چشمانت يادم رفته امروز نفس كشيدن يادم رفته اين روزهادفترم از تو نوشتن يادش رفته اين روزها (( ص

آرام بگیر ای دل دیوانه که این روزها در دیاری که عشق مرسوم نیست دیوانگی جرم محسوب میشود. (( صیاد ))

  پاییز   را دوست دارم چرا که شاد ترین روزهای عزیزانم در پاییز بود پاییزی که با برگ ریزانش چهره غم را از عزیزانم ربودپاییزی که من آمدم و آنها خندیدند و بهاری که یکیشان رفت و من گریان

دلم میخواست تمام الانم را با تمام   فردا  هایت پیوند میزدم و از تمام ثانیه های فردایم برایت امروزی زیبا به ارمغان میگذاشتم تا که شاید در آغوشم لمس کنی فریاد فردایم را... (( صیاد))

  تولدت     مبارك  

امشب آرامم امشب تمام آسمان را در تو خلاصه خواهم کرد امشب با تمام ستاره ها گفتگو خواهم کرد و آن دو   چشمانت   را در تمام آسمان جستجو خواهم کرد امشب ابری خواهم شد در آسمان نگاهت تا نبینند چشمان

از من چه   میدانی   میدانی که در بازی روزگارباز هم شکستماز من چه میدانی منی که قاصدک رو دوست داشتمالان شیفته سنگم منی که در دشت دنبال آهو بودم الان از آهو میترسم از من چه میدانی منی که از خواب هم م

و آنگاه که از لابلای سنگ ریزها به تماشای موج زیبا نشسته ایو صدای دلنشینش را گوش میکنی آنگاه حرکات زیبای ماهی بازیگوشی تو را محو خود میکندو تو غافل از آنی که   تکرار   شدنی   نخواهم   بود