آهوی گمشده

میخواهمت ای آهوی گمگشده در آبی چشمانم

می خوانمت ای داغ نشسته بر دل تنگم

میبوسمت ای مرهم درد روز های دلتنگیم

مرا یادت هست که چگونه تو را میخواندم

و تو مرا حتی با نیم نگاهی آرام نمیکردی

آنوقت که تمنای لحضه ای صدای دلنشینت را داشتم

آیا تو مرا یادت هست.‌‌‌...

تو مرا در خاطراتت گم کردی

و روزی دلت آنقدر تنگ می‌شود

که تمنای وجود مرا در لحظه ای از خاطراتت

جستجو خواهی کرد و نخواهی یافت

آیا تو مرا یادت هست....

(( صیاد))